ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 259 / 425

ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า 87 เมืองนิวยอร์ก หญิง ๕๐๐ คน ย้อมบำรุงพระปิงจากพระเจ้าเหล่านั้น ในท่านเหล่านั้น พระปิงเจ้า ๓ องค์ ไปสู่ประเทศใน อีกองค์หนึ่ง นั่งข้างสนามอยู่ในที่รกดิษฐ์ค้างแห

เนื้อหาการศึกษาที่กล่าวถึงพระปิงเจ้าในกาลสมัยหนึ่ง ที่พระราชาทรงนำหญิงเป็นจำนวนมากไปเล่นน้ำในแม่น้ำ, มีการปฏิบัติเกี่ยวกับการถวายพระปิงเจ้าด้วยฟืนและการแก้ไขสถานการณ์ที่เกิดขึ้น รวมถึงความหมายทางจิตวิ

ประโยค - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 88 ทำไมแล้ว ไม้แล้วในเรือนที่ถูกไฟไหม้อยู่ โดยท่านองค์นี้และ สิ้น 100 อันภาพ ด้วยวิบากอันเหลืองแห่งกรรมนี้แล นี่เป็นบรรพ- กรรมของหญิงเหล่านั้น ด้วยประกายนี้

ในบทนี้ กล่าวถึงการตั้งคำถามของภิญทูลเกี่ยวกับพระศาสดาและกรรมของหญิงในระยะเวลาที่ผ่านมา โดยมีการอธิบายว่าปัญญาและการเป็นหญิงที่มาก่อนเกิดนั้นเป็นผลจากกรรมที่ได้กระทำในอดีต นอกจากนี้ยังบรรยายถึงการถวาย

Here is the extracted text from the image: ประโยค๑ - พระบิษมาปฏิรูปกจาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 90 เราร้อนในนรกล." พระเณรนี้ อาศัยความเอ็นดู จึงได้ยบกะเช้า เครื่องประดับนั้นให้แก่บง. เพราะผลอันไหลออกแห่งก

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับพระนางสามาวดีและภิกษุที่สนทนาเกี่ยวกับความตายและการดำรงอยู่ของผู้หญิง 500 คน หลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้ พระศาดาได้ทรัสเพื่อถามเกี่ยวกับสถานะของผู้หญิงเหล่านั้น โดยไ

ทราบแล้วครับ นี่คือข้อความที่ได้รับจากการ OCR ของภาพนี้: ประโยค- พระบรมปติฏฐัผิวผาแปล ภาค ๒- หน้าที่ 91 "ความไม่ประมาณเป็นเครื่องถึงมรรค ความ ประมาณเป็นทางแห่งมรรค ผู้ไม่ประมาณแล้ว ชื่อว่าย่อมไม่ตาย;

ในบทนี้กล่าวถึงความไม่ประมาณเป็นเครื่องถึงมรรคและการมีความประมาณซึ่งเป็นทางแห่งมรรค ผู้ที่ไม่มีความประมาณย่อมไม่ตาย และผู้ที่มีความประมาณจะต้องเหมือนคนตายในทางธรรม บัณฑิตจะเข้าใจในเรื่องนี้และมีความบั

ประโยค - พระสิทธิมงคลคำแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 92 ศีลทุกหลาย คุณธรรมเหล่าใดเหล่านั้น, คุณธรรมเหล่านั้น ทั้งหมด มีความไม่ประมาทเป็นรากเหง้า มีความไม่ประมาทเป็นที่ ประชุมลง, ความไม่ประมาท อันเก่ากว่า เป็นย

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของความไม่ประมาทในพระพุทธศาสนาและการที่เป็นรากฐานของคุณธรรมทั้งหลาย พระนิพพานเป็นสภาวะที่ไม่แก่ไม่ตายจึงเรียกได้ว่าอมตะ และความไม่ประมาทนั้นเป็นเครื่องมือในการบรรลุถึงสภาวะด

ประโยค-พระธรรมปิฎกถามแปล ภาค ๒ หน้าที่ 94 ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น แม้ผู้เป็นบรรพชีพ ดั่งจิตดวงหนึ่งไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ที่ตายแล้วนั้น สัตว์ผู้ประมาณแล้วนั้น จะเป็นผู้มีอะไรเป็นเครื่องกระทำให้ต

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการแผ่ลอออกจากวัฏฏะในหลักธรรมของพระพุทธ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประมาณและไม่ประมาณในการพัฒนาปัญญาของบุคคล บอกถึงการต่างระหว่างผู้ที่มีความประมาณว่าเป็นเหมือนคนตาย และผู้ที่ไม่มีควา

ประโยค - พระบรมปฐมกถา ภาค ๒ - หน้า ที่ 96 การถกต้องมี ๒ คือ ญาณผสาน (การถกต้อง คือ ญาณ), วิปากผสาน (การถกต้อง คือ วิปา). ในผสาน ๒ อย่างนั้น มรรย ๔ ชื่อว่า ญาณผสาน ผล ๔ ชื่อว่า วิปากผสาน ในผสาน ๒ อย่า

การถกต้องแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ญาณผสาน และ วิปากผสาน ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับมรรย ๔ และผล ๔ เป็นสิ่งที่สำคัญในพระพุทธศาสนา พระบรมปฐมกถา เสนอมุมมองเกี่ยวกับการเรียนรู้และการปฏิบัติ โดยเฉพาะการทำความเข้า

ประโยค - พระอิฐมปัถวัฏฐกถา ภาค ๒ - หน้าที่ 97 ๒. เรื่องกามฉปาฏิ [๑๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระราชฐาน ทรงปรารถนาศึกษา ชื่อกามฉปาฏิ ศรีพระธรรมเทวนิยมว่า "อุปานโต" เป็นต้น. [กามฉป

บทนี้กล่าวถึงการศึกษาภายใต้พระโชติอย่างมีสติ โดยเล่าถึงโรคภัยที่เกิดขึ้นในบ้านเศรษฐี และการหลีกหนีของคนในครอบครัว เพื่อหลีกเลี่ยงภัย พวกเขากลับมายังบ้านเดิมหลังจาก 10 ปี ซึ่งไม่มีใครจำพวกเขาได้เนื่องจ

ประโยค๒ - พระรัชทาอุทิศถวายแปล ภาค ๒ - หน้า 100 พระราช รับสั่งให้พระราชทานทรัพย์พ้นหนึ่งแก่นางแล้ว นางรับพระราชทานทรัพย์นั้นแล้ว ให้จ่านผ้าอ่อนข้างเก่าผืนหนึ่ง ออกจากพระราชนฤเทียรพร้อมกับธิดานั้น เป็

ในบทความนี้บรรยายถึงการพระราชทานทรัพย์ให้กับนาง และการเดินทางของนางไปยังเรือนหลังหนึ่งเพื่อพักผ่อน การพูดคุยกับเจ้าของเรือนและการเตรียมอาหารสำหรับนายของนาง เรื่องราวแสดงถึงความเหน็ดเหนื่อยของการเดินทา

ประโยค๒ - พระธีรมปัทโจถูกกวาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 101 ดัมในราชสกุล ได้ให้แก่กุ่มมโสกผู้มาจากป่า ครั้นทราบ (ว่า) เขาบริโภคแล้ว ถึงความเป็นผู้มิจฉาบง จึงพูดว่า "นายจ่า ฉันทั้ง ๒ เป็นผู้มึือสอ" ขอพักอยู่ใ

บทที่นำเสนอเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของตัวละครในเรือนที่เกิดการพูดคุยและการตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นมิตรในชุมชน สะท้อนความซับซ้อนในความสัมพันธ์ระหว่างนายจ่าและกุ่มมโสก โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่มีปัญหาและความ

ประโยค - พระบรมโพธิสมภาร- ภาค 2- หน้าที่ 105 "เจ้าหรือ ? ชื่อภูโมสก." ภูโมสก. ข้แต่สมติทิพ พระเจ้าข้า. พระราชา. เพราะเหตุไร เจ้าจงปิดทรัพย์เป็นอันมากไว้ ใช่ฉอ? ภูโมสก. ทรัพย์ของข้าพระองค์จจักมีแต่ไหน

บทสนทนาระหว่างพระราชาและภูโมสกในเรื่องการดูแลทรัพย์สิน และสถานการณ์ที่ภูโมสกต้องพึ่งพาแหล่งอื่น สะท้อนถึงปัญหาสังคมในยุคนั้น เมื่อพระราชาทรงสั่งให้ภูโมสกเฉลยเกี่ยวกับทรัพย์และเหตุผลที่ทำให้เขาต้องรับจ

ประโยค๒ - พระบริบูรณ์ถูกฉุกเฉลย ภาค ๒ - หน้า ที่ 106 กุมภโมสก. ข้าแต่สมมติเทพ ถ้าสมมติเทพ ทรงเป็นที่พึ่ง ของพระองค์ ก็เป็นการเหมาะดี. พระราชา เป็นได้ซิ ผู้เจริญ ทรัพย์ของย่ำว่าอะไรล่ะ? กุมภโมสก. มี ๕

เนื้อหาว่าด้วยเรื่องราวของกุมภโมสกที่ได้รับการยกย่องในตำแหน่งเศรษฐีโดยพระราชา ท่านได้รับคำสั่งให้รวบรวมทรัพย์สมบัติและมอบให้กับชาวกรุงราชครูฑ เพื่อทำการประชุมหารือเกี่ยวกับการใช้ทรัพย์อย่างเหมาะสม พระ

ประโยค2 - พระจุฬาเทพถูกฉายแวว ภาค 2 - หน้าที่ 107 ในตำแหน่งเศรษฐี (ใช่แต่เท่านั้น) หมอฉันยังให้ดูรึแก่เขาด้วย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คนมีปัญญาเห็นปานนี้ หมอฉันไม่เคยเห็น." [คุณธรรมเป็นเหตุเจริญแห่งสุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเกี่ยวกับความสำคัญของการมีชีวิตด้วยธรรมและการทำดี เพื่อความสุขทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความเพียรและการทำงานที่บริสุทธิ์จะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตทางจิตใจและชีว

ประโยค - พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108 บทว่า สฏิโต คือ สมุรณ์ด้วยสติ. บทว่า สุจิสมุตะ คือ ประกอบด้วยการงานทั้งหลาย มี การงานทางกายเป็นต้น อันหาไหมมิได้ คือหาความผิดไม่ได้. บทว่า นิสมุภ

เนื้อหาผ่านการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำที่มีความสำคัญต่อชีวิต โดยเฉพาะในกรอบของการเป็นผู้ทำงานที่ดี มีจริยธรรม ซึ่งสอนให้เราตระหนักถึงผลที่ตามมาจากการกระทำต่าง ๆ และความสำคัญของการมีสติในการดำเ

ประโยค๒ - พระธัมปทัศนุภาพแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 109 ในกลางจบพระคาถา กุมภาพันธ์ ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล. ชน แม่เหล่านั้นเป็นอันมาก ก็รอรออธิผลทั้งหลาย มีโสดาปัตติผล เป็นต้นแล้ว. เทวนา สำเร็จประโยชน์แก่หาช

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 110 ๑๓. เรื่องพระจุฬปินถกะ [๑๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวุ้ง ทรงปรารถพระกระษ ชื่อว่าจุฬาปินถก ครับสาระธรรมเทศนานี้ว่า “อุปาจานบุปผม

พระจุฬปินถกะเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่สอดแทรกคำเทศนาอันลึกซึ้งของพระศาสดา ที่ทรงถ่ายทอดผ่านการสอน โดยเฉพาะในบทบาทของเศรษฐีและทาสในพระนครราดกุ้งท์ เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของตัวละครและการกระทำท

ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ

ประโยค๒ - พระธัมปทัตถุภคองแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 112 พึงให้พิสดาร โดยยิ่งอ่อนมีในก่อนนั้นแล [ตั้งชื่อเด็กทั้ง ๒] เพราะเด็กมันก็ดีดในหนทาง มารคาบดำก็ตั้งชื่ออยู่ผู้เกิดก่อนว่า “มหาปันอก.” ตั้งชื่อบุตรผู้เ

ในเนื้อหานี้ประกอบไปด้วยการตั้งชื่อเด็กชายสองคนที่ชื่อมหาปันอกและจูฟันอก แม่ของเด็กทั้งสองได้พูดถึงญาติของตนว่ามีอยู่ในนครราชคฤห์ ในระหว่างการพูดคุย เด็กที่ชื่อมหาปันอกได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับญาติของตน ว

ประโยค๒ - พระรัชม์ที่ถูกถอดแปลง ภาค ๒- หน้า 113 ภูธร ดีละ ควรที่เด็กทั้ง ๒ จะพบเห็นตะกูลของตาด้วยอุบายอย่างใดอย่างหนึ่งแท้. [พานุตรทั้ง ๒ ไปตา] ชนทั้ง ๒ ไปถึงพระนครชุกดีลำดับ พักอยู่ในศาลาหลังหนึ่งร

ในเนื้อหานี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสองคนที่ถูกส่งให้กับคนใช้โดยมารดา ซึ่งได้กล่าวถึงความสำคัญของตระกูลและการอยู่ร่วมกันในสังคม เด็กทั้งสองเติบโตในตระกูลของยาย โดยมีการพูดคุยถึงการรู้จักความจงรักภัก

ประโยค2 - พระธัมม์ทัฬวถูกแปล ภาค 2 - หน้า 114 ท่านเศรษฐีกล่าวว่า "พูดอะไร พ่อ การบวงของเจ้เป็น ความดีแก่ตา ว่าการบวงของคนทั่วทั้งโลก; ถ้าเจ้าถ่อไซร์ ก็ บวชดิ" ดังนี้แล้ว นำเขาไปสำนักพระศาสดา, เมื่อพระ

ในบทนี้ พระเศรษฐีได้พูดถึงการบวชและความดีจากการบวช โดยมีพระศาสดาตรัสถามเกี่ยวกับเด็กที่จะบวช ซึ่งเป็นหลานของข้าราชการ และให้บวชในสำนักของพระองค์ พระเณรได้บรรชาและบรรลุพระอรหัตในภายหลัง เรื่องนี้แสดงคว